اما حالا...

هنوز نمی دونم چی بنویسم و از کی دعوت کنم بیاد بخونه.

فقط نمی خوام از دوباره از دستش بدم

واسه همین فعلا چرت و پرت می نوسیم تا بعد...

نمی دونید الان چقدر خوشحالم . چرا؟ خب الان میگم:

پارسال تقریبا همین روزا بود که من این وبلاگو درست کردم .براش خیلی برنامه داشتم . اولین وبلاگم بود و خیلی هم دوستش داشتم.

تا اینکه دانشگاه قبول شدم. اوضاع داشت خوب پیش می رفت تا اینکه بنا به دلایلی علی رغم میل باطنی م مجبور شدم این وبلاگو حذف کنم.

وای نمی دونید چقدر سخت بود. بدتر از همه اینکه بفهمی یه نفر با این ادرس برای خودش وبلاگ درست کرده. اما هر چقدر هم که سخت بود تحمل کردم

تا امروز که متوجه شدم وبلاگ "رسم پروانگی" دوباره حذف شده. خداییش خیلی خوشحال شدم .

البته شاید دیگه نتونم به دلایلی مثل سابق توی این وبلاگ مطلب بذارم . ولی خوشحالم که تونستم دوباره بهش برسم .

این قالب هم اولین قالبیه که روی وبلاگم گذاشتم